నీ సమక్షం

'నేను' అనే అహంకారాన్ని నీ మనసులో క్షరం చేసావు.
నీ క్రీగంటి చూపులతో నా మనసులో చెరగని అక్షరాన్ని రాసావు.

నా చెలి చిరునగవులకై చకోరమై ప్రతీక్షించగలేనా  ..
అది దరిశించిన  మరుక్షణం కాలానికి ఎదురెళ్లి ఆమెను ఆపేక్షించగ  రానా ..

కలను వదలి ఇలకు నడిచిన నిన్ను ప్రతీక్షణం కలవరింతల నడుమ కలవర పరచనా
వరదలై పొంగు నీ వలపు వెన్నెలలో నా వయసు సేదదీరగా నీకై అనుక్షణం పరితపించనా

వేల వసంతాలను ఒక్కసారిగా నా కనుల ముందుంచినట్టైంది  నీ సమక్షం లో
కలల అలజడుల  ఉద్రుతిలో నేనేమైపోతానో తెలియదు నీ పరోక్షం లో

తీక్షణమైన నీ కంటిచుపుకి తాళలేని నా కనులు ఇలను సైతం కనుగోనలేకపోయాయి...
నీకై నిరీక్షణ ఇంతటి సంబ్రమాశ్చర్యాలకు గురిచేస్తుందని కలను సైతం ఊహిమ్పలేకాపోయాను ..

కలగర్భం లో కలిసిపోకుండా కలకాలం ఉండాలి నీ మీద నాకున్న ప్రేమ ....ఇది నా మనోక్షరం...

నీ కై జాలువారిన ఈ చేవ్రాలు నీ కై అంకితమివ్వ ....నీకిదే నా సుమాక్షరం...