మదిలోతుల మెదిలే మధురావేశ క్షణాన,
హ్రిదికవాటం వజ్రఖండమై మనసున కోటి విపంచికలు తానంలో మ్రోగగా
నా చిదంబర కావ్యవీచిక ఎమనేనో తెలుసా!
ప్రియా,
నీవు లేని నేను సూన్యం
నీవే నేనైనవేల మనసంతా నిశీదికారణ్యం
ఆ క్షణాన తనువు తటిల్లతా లావణ్యం
గుండె వేగం అనన్యం
చూపు అగమ్యం
ఆనందం అసామాన్యం
మనసున కారుణ్యం
ఆ క్షనానికై ఎడుచూస్తూ ........
Hidrakavatam datiki mee manasuna tanamlo mrogina kotivipanchikalu palikinchina mee kavya sanchika mee loni kankshanku akshraroopamy bayalpadinadi. Mee loni prema roopanni apuroopamuga varninchia kala ‘kalpa’taruvuku abhivandanam.
ReplyDelete-mee Nenu
nice post... neevu eduruchoose kashanam tvaraga ravali korukuntunna.
ReplyDeleteKSHANA KSHANAM AAA KSHANAMAEGAAAAAA
ReplyDelete